| ||||||||||||
| ||||||||||||
| ||||||||||||
MENÜKUMRUAKTİF HABERHABER ARAFOTO GALERİSON YORUMLANANLAREN ÇOK OKUNANLARSİTEMİZİ BEĞENİN |
Gidiyorsun Öğretmenim Uzaklara
20 Kasım 2007, 23:41 GİDİYORSUN ÖĞRETMENİM UZAKLARA Gidiyorsun öğretmenim Uzaklara… Düşeyim bende ardından Sana varan topraklara. Bir 24 kasım daha gelip geçti.Öğretmenlerimizi bir günde olsa andık,hatırladık.Kumru’ya gelip hizmet eden, öğrenci yetiştiren bütün öğretmenlere teşekkür ediyoruz.Onları unutmadık,unutmuyoruz.Yakın zamanda tayin alıpta giden iki arkadaşla görüştüm.Biri Samsun’da ,öbürü Ordu’da.Her ikisinin de söylediği ortak şey ;Kumru unutulmaz ve Kumru’yu arıyoruz”.Ordu’daki arkadaşa ;”alışırsın” dedim ,daha buraya yeni geldin.”Hayır, dedi. Ben zaten Orduluyum.Çevrem geniş,çalıştığım okulda da bir sürü arkadaşım var.Ama Kumru başka.Orayı hiç unutmayacağım.”Nedir gidenleri buradan ayırmayan derseniz oda bizim misafirperverliğimiz,sıcak kanlılığımız olmalı. Kumru insanının yabancılara gösterdiği ilgi,alaka beklide yerlileri kıskandıracak ölçüde.Güzel hasletlerimizle anılmak elbette övünç kaynağımız.Kumru’ya gelip hiç unutulmayan her sohbet ortamında anılan ,hatta buradan evlenip akrabalık bağı kuran bir çok öğretmen arkadaşımız var.Hanginize unutmadığınız öğretmeninizi sorsam bir çırpıda birkaç isim söyleyiverirsiniz.Ama öyle öğretmenlerimiz vardır ki onların yeri doldurulmaz ve onlar unutulmaz .Nedir onları farklı kılan derseniz bıraktıkları eserlerdir. Atatürk’ün dediği gibi:”Ulusları kurtaranlar yalnız ve ancak öğretmenlerdir.”Hz.Ali bir sözünde:Bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum” der.Diyojen ise:”Yer yüzünde öğretmenlikten başka onurlu meslek tanımıyorum.”diyerek bu mesleğin önemine işaret eder.Öğretmenlerimizin değerini ifade eden bu sözlerden sonra size hemen herkesin kabul ettiği ittifakla evet doğru dediği birkaç isimden bahsetmek istiyorum.Yukarıda verdiğim isimler Kumru’nun bağrına tohum ekip çiçek yetiştiren birkaç bahçivandan bir ikisidir. Eserleriyle Kumru’ya kalıcı izler bırakan bu öğretmenlerimiz yıllar geçsede unutulmayacak ve eserleriyle hep yaşayacaklardır.Bediuzzaman bir sözünde:”Ahirette seni kurtaracak bir eserin yoksa Dünyadaki eserlerine de güvenme “der.Hiç şüphesiz öğretmenlik mesleği kutsaldır ve biz onların kölesi olmaya hazırız.Ancak bu mesleği kutsallaştıran canla başla uğraşan fedakar,cefakar öğretmenlerimizdir. Bir ışık,bir ışık daha, Gecelerin içindeki ejderlerle dövüşür Nice istemeseler de,nice önleseler de, Uyandırır toplumunu İyiye.doğruya,güzele öğretmen. Her yıl 24 kasımda da olsa bir gün hatırladığımız ve vefa borcumuzu hiçbir ücretle ödeyemeyeceğimiz öğretmenlerimiz..Onlar olmasa cehaletin belini kim kıracaktı bilinmez .Kumrunun sokakları çamur deryası iken ayaklarına çizmeleri geçirip gece gündüz öğrenci evlerini kontrol eden ,onların sıkıntılarına çare arayan öğretmenlerimizi unutmadık.Zamanında yaptığı bir fiiliyattan dolayı adeta ademe mahkum edilen ve sürgüne gönderilen öğretmenlerimizi unutmadık.Şimdi yetiştirdiği öğrencileri ve halkımız tarafından el üstünde tutulması ve gördüğü ilgi samimiyetinin ifadesi olmalı.Öğrencilerine okuma alışkanlığı kazandırmak için evini kütüphaneye çeviren ve onlara okuma aşkı kazandıran;sonrada yaptığı suçmuş gibi hapislere gönderilen öğretmenlerimizi unutmadık.Çünkü teksas,tommiks okumayı bırakıp adam gibi kitaplar okumayı onun sayesinde öğrenmiştik.Ve Bana göre Kumru’nun tarihinde bir çığır açan elinde bir çantası ile gelip esnaflara binalar diktiren ;içinde öğrencileri bir anne ,baba şefkatiyle yetiştirip Fen liselerine ,Anadolu liselerine gönderen öğretmenimizi unutmadık,unutamayız ve unutmayacağız.Onların adı geçince yüreğimizin çırpıntısı artacak,gözlerimizde sevinç ve özlem ifadeleri belirecek.Onların yetiştirdiği öğrenciler bu ülkeye ve insanlığa hizmet edecek. O öğrencilerden bir demet alıp elini öpmeye götürmek onları ne kadar mutlu eder tahmin edemezsiniz.Onlar bizlere lisanı hal ile şöyle sesleniyorlardı: Ben köy öğretmeniyim,bir bahçıvanım, Ben bir bahçe suluyorum gönlümden Kimse bilmez,kimse anlamaz dilimden Ne güller fışkırır,çiçeklerimden… Kandır,hayattır,emektir benim güllerim. Korkmadım,korkmuyorum ölümden, Siz,çiçek getirin yalnız,çiçek getirin. Evet öğrencilerini bir çiçeğe benzeten öğretmenlerimiz.Bahçıvan gibi onları bilgi ile sulayan öğretmenlerimiz.Belki de ölünce bize şöyle seslenecek; Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum, Okulun duvarı çöktü altında kaldım; Ama ben dünya üstündeyim,toprakta, Çile çektim,yalnız kaldım,ama yaşadım, Yurdumun çiçeklenmesi için daima yaşadım; Bilir bunu bahçeler,kayalar,köyler bilir, Şimdi sustum,örtün beni yatırın buraya, Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya. Evet objektif olmayabilir,ama yukarıda ismini verdiğim öğretmenlerimizin Kumru’da farklı bir yeri vardır.Onun için onların adını tarihe kaydedilmiş kabul ediyorum. Kırk yıl köleniz olmaya hazır olduğumuzu ilan ediyorum.Ayrıca bütün öğretmenlerimin öğretmenler gününü tebrik ediyor, yaşayanlara sağlık ve uzun ömür,ölenlere Allah’tan rahmet diliyorum. KASIM-2006 KUMRU OSMAN YILMAZ Bu makale 1280 defa okunmuştur.
|
YAZARLAR
TERÖRÜ LANETLİYOURUZGOOGLE TRANSLATETÜM GAZETE MANŞETLERİORDU'DA HAVA DURUMUİSTATİSTİKSitemizde 13 kategori, 1414 haber bulunmaktadır. Bu haberler toplam 2658162 defa okunmuş ve 2089 yorum yazılmıştır.
|
||||||||||
|
Kumruluyuz.biz© 2005 Tüm Hakları Saklıdır
Altyapı: MyDesign |
||||||||||||